*उपदेश देयला सगलेच असतात
मात्र समजून घेणार कोणीच का नसते
सुखात सगलेच सहभागी होतात
पण दुखत मात्र अदृश्य का होतात
जीवंत असताना कोणीच जवळ नसते
मग मेल्यावर का सगळे एकत्र येतात
हे आयुष्य असे का असते
जिथे गरज असताना कोणीच का नसते.....??*

* मैत्री करत असाल तर *

*मैत्री करत असाल तर
पाण्या सारखी निर्मळ करा
दूरवर जाऊन सुद्धा
क्षणों क्षणी आठवेल अशी करा

मैत्री करत असाल तर
चंद्र तारे यां सारखी अतूट करा
ओंजळीत घेवून सुद्धा
आकाशात न मावेल अशी करा

मैत्री करत असाल तर
दिव्यातल्या पणती सारखी करा
अंधारात जे प्रकाश देईल
हृदयात अस एक मंदीर करा

मैत्री करत असाल तर
निसर्गापेक्षा ही सुंदर करा
शेवट पर्यंत निभावण्या करता
मरण सुद्धा जवळ करा..!!!

शेवटी एकच सांगू इच्छीतो की,
मैत्री करत असाल तर
नुसतेच मित्र म्हणुन Add करून ठेवू नका
किमान एक mail करून आपण *
*या मित्राची/मैत्रीणीची आठवण ठेवा......!!!!!
*

काही म्हणी .................

 

 म्हणी तर सर्वांना माहित आहेतच आणि त्याचा वापरही आपण करतो पण सगळ्याच म्हणींचा अर्थ आपल्याला माहित आहे का? काही म्हणी आणि त्यांचे अर्थ दिले आहेत ..अजून कोणाला वेगळ्या म्हणी आणि त्याचे अर्थ माहित असेल तर प्लीज शेअर करा .. # पी हळद हो गोरी - उतावळेपणा दाखविणे # मेल्याशिवाय स्वर्ग दिसत नाही - प्रत्यक्ष अनुभव घेतल्याशिवाय कळत नाही # बाप दाखव नाहीतर श्राद्ध कर - दोनपैकी एक पर्याय निवडणे # चार दिवस सासूचे चार दिवस सुनेचे - प्रत्येकाची वेळ कधीतरी येतेच # आंधळा मागतो एक डोळा देव देतो दोन डोळे - अपेक्षेपेक्षा जास्त प्राप्ती होणे # उंटावरचा शहाणा - मूर्ख सल्ला देणारा # अडला हरी गाढवाचे पाय धरी - अडचणीच्या वेळी मूर्खाचीही मनधरणी करावी लागते # नाचता येईना अंगण वाकडे - स्वत:स चांगले काम येत नसणारा दुसऱ्याचे दोष काढतो # तोंड दाबून बुक्क्यांचा मार - विनाकारण जुलूम सहन करावा लागणे # नावडतीचे मीठ अळणी - नावडत्याने काही चांगले केले तरी आवडत नाही # अंथरूण पाहून पाय पसरावे - ऎपत पाहून खर्च करवा # छत्तीसाचा आकडा - विरुद्ध मत असणे # तेरड्याचा रंग तीन दिवस - एखादे कार्य थोडे दिवस जोरात चालून एकदम बंद पडणे # दुष्काळात तेरावा महिना - संकटात अधिक भर # नव्याचे नऊ दिवस - नवेपणा असतानाचे कौतुक नंतर टिकत नही # एका हाताने टाळी वाजत नाही - दोष दोन्हीकडे असतो # पालथ्या घड्यावर पाणी - सर्व प्रयत्न निरुपयोगी ठरणे # वासरात लंगडी गाय शहाणी - अडाणी लोकात अल्प ज्ञान असणारा शहाणा ठरतो # रात्र थोडी सोंगे फार - काम भरपूर, वेळ कमी # अति शहाणा त्याचा बैल रिकामा - अति शहाणपणाने नुकसान होते # शेरास सव्वाशेर - प्रतिपक्षापेक्षा श्रेष्ठ # नाकाचा बाल - अत्यंत प्रिय व्यक्ती # नाकापेक्षा मोती जड होणे - डोईजड होणे # आई जेवू घालीना बाप भीक मागू देईना - दोन्ही बाजूंनी अडचण # कामापुरता मामा - काम साधण्यापुरते गोड बोलणे # आधी पोटोबा मग विठोबा - अगोदर पोट भरावे मग देवास आळवावे # काखेत कळसा गावाला वळसा - वस्तू स्वत:पाशी असून शोधत राहणे # झाकली मूठ सव्वा लाखाची - दुर्गुण असले तरी प्रकट करू नयेत # पायीची वहाण पायी बरी - योग्यतेप्रमाणे वागवावे # मऊ सापडले म्हणून कोपराने खणू नये - एखाद्याच्या चांगुलपणाचा फार फायदा घेऊ नये # उंटावरून शेळ्या हाकणे - आळस, हलगर्जीपणा करणे # कावळ्याच्या शापाने गाय मरत नाही - क्षुद्र माणसांच्या निंदेने थोरांचे नुकसान होत नाही # कोल्हा काकडीला राजी - लहान माणसे थोड्या गोष्टीने संतुष्ट होतात # गाढवाला गुळाची चव काय - अडाणी, मूर्ख माणसास गुणाचे कौतुक नसते # घोडामैदानजवळ असणे - परीक्षा लवकरच होणे # डोंगर पोखरून उंदीर कढणे - जास्त श्रम करून कमी फायदा होणे # भरंवशाच्या म्हशीला टोणगा - पूर्ण निराशा करणे # वरातीमागून घोडे - एखदी गोष्ट झाल्यावर तिची साधने जुळवणे # पाण्यात राहून माशाशी वॆर - बलवानाशी शत्रुत्व काय कामाचे? # खायला काळ भुईला भार - ज्याचा काही उपयोग नाही असा माणूस भार बनतो # तेल गेले, तूप गेले, हाती धुपाटणे आले - दोन्ही फायदा करून देणाऱ्या गोष्टी मूर्खपणामुळे हातच्या जाणे # नाव मोठे लक्षण खोटे - कीर्ती मोठी पण कृती छोटी # हपापाचा माल गपापा - लोकांचा तळतळाट करून मिळवलेले धन झपाट्याने नष्ट होते # कुऱ्हाडीचा दांडा गोतास काळ - आपल्याच हातून आपल्या जातभाईंचे नुकसान होणे # गर्जेल तो पडेल काय? - पोकळ बडबडणारा काही करून दखवत नाही # टाकीचे घाव सोसल्याशिवाय देवपण येत नही - कष्टाशिवाय यश मिळत नाही # वारा पाहून पाठ फिरवावी - वातावरण पाहून वागावे # कुंपणानेच शेत खाणे - रक्षणकर्त्यानेच नुकसान करणे # दगडावरची रेघ- कायमची गोष्ट जेवढे माहित होते ते लिहिले अजून जास्त कोणाला माहित असतील तर सांगा !!! --

झ-यांनी आजकाल
दगडातून फुटणं सोडून दिलय
पक्षांनिही आजकाल
किलबिलणं बंद केलय
फुलांनी आजकाल
फुलणं’ सोडून दिलय
पावसाने तर आपलं
कोसळणच बंद केलय
त्यांना म्हणे माणसां कडून
उत्तर हवय .. की ही हिरवीगार
जंगलं तुम्ही का तोडलीत...?
" माहितीच्या अधिकाराच्या
कायद्यात तुम्ही बसत नाही"
असं माणूस त्यांना म्हणाल्याचं ऐकतोय..!
" हो पण झाडे तोडणे हा गुन्हा आहे..
असं तुमचा कायदाच सांगतो..ना.."
असे असित्वाने त्याला विचारले
असंही ऐकतोय..!
"हो गुन्हा आहे म्हणून आम्ही त्याचा
दंड ही भरतो.की."
असं माणूस त्यांना म्हणाला,
आणि गुन्हा आहे पाप तर नाही ना..? असेही
माणूस अस्तित्वाला म्हणाला...असं ऐकतोय
तेव्हा मात्र सारा आसमंत खदखदून हसला
आणि म्हणाला "
" बा मानवा तु थोर आहेस!, सर्व शक्तीमान आहेस
जा तुझ्या राज्यावरचा सूर्य कधीच मावणार नाही.."
माणूस आनंदाने निघून गेला..
त्याला वाटलं या प्रकृतीनं आपल्याला
केवढा मोठा आशीर्वाद दिला........!!!??

हारणारे नेहमीच हारत नाहीत...

*हारणारे नेहमीच हारत नाहीत...
जिंकणारे नेहमीच जिंकत नाहीत...
हारणारेही कधीकधी असे उडतात,
की पुन्हा जमिनीवर उतरत नाहीत...
आणि जिंकणारे कधीकधी असे आपटतात,
की उडायचे पुन्हा स्वप्नही पाहत नाहीत...
वेळ बदलते...माणसं बदलतात
पण आयुष्य कुणासाठीही थांबत नाही...
बदल हेच आयुष्य असतं
हे बऱ्याच जणांना शेवटपर्यंत कळत नाही...

कशासाठी बी डर्टी..

*कशासाठी बी डर्टी *

वाईट आपला पाठलाग करत राहणार, सावलीसारखं मागं राहणार यात शंका नाही. प्रश्‍न
आहे तो आपण त्याला चुकवू शकतो की नाही? मला वाटतं चुकवू शकतो... प्रचंड गर्दीत
आपण अपघात चुकवत चालू शकतो, मरणाचा पाठलाग चुकवत जगू शकतो, बऱ्याच काही गोष्टी
आपण चुकवत असतो, तसं हे डर्टीही चुकवायला हवं...गटारीत लोळणाऱ्या डुकराशी झुंज
द्यायची म्हटलं की स्वतः गटारीत उतरावं लागतं आणि जेवढी डुकराशी झुंज देऊ
गटारीत राहू, तेवढं डुकरालाच बरं वाटतं... आणि आपलं सारं खराब व्हायला
लागतं... डर्टीबरोबर झुंजायचं तर डर्टी व्हावं लागतं... आपण स्पर्श कुणाला
करणार आहोत? चंदनाला की डुकराला, हे ठरवायचा अधिकार तर आपल्यालाच आहे...

अलीकडं पंधरा-वीस दिवसांपासून टीव्हीचं बटण ऑन करताना थोडी धास्तीच वाटते.
त्याचं कारणही आहे. कोणता तरी एक सिनेमा झळकलाय. त्यानं बॉक्‍स ऑफिसवर धंदाही
केलाय. या सिनेमाची एक जाहिरात बहुतेक चॅनेलवर झळकतेय. मीही एकदा ती पाहिली
आणि धक्काच बसला. बी डर्टी... अशी जाहिरात आहे. हे वाक्‍य वारंवार येतंय आणि
जणू हात जोडून विनंती केल्याप्रमाणे बोलतंय- "भाईयो, बहनों और बच्चे लोग, बी
डर्टी...' बाप रे बाप! हे कसं काय वाचायचं?... घाणेरडे बना असा संदेश
जाहिरातीसाठी तयार केला गेलाय... मुळातच आपण पर्यावरणात तयार होत असलेल्या...
मूल्य आणि संस्कार यांच्या ऱ्हासातून तयार होत असलेल्या घाणीत अडकतोय की काय,
असं वाटत असतानाच ही जाहिरात झळकतेय... बी डर्टी... बी डर्टी आणि बी डर्टी...
काही वर्षांपूर्वी "जागते रहो'सारखे संदेश मिळायचे, स्वच्छ राहा, असे संदेश
मिळायचे आणि आता एकदम यू टर्न... स्वच्छतेकडून घाणीकडे... घाणेरडे बना... आता
घाणेरडं बनायचं तर वर्तन, व्यवहार तसा करायचा किंवा दारात अनियमित येणाऱ्या
घंटागाडीत लोळायचं... एकीकडं सरकारी चॅनेलमधून स्वच्छतेचा मंत्र आळवला
जातोय... दिवसातून किमान आठ-दहा वेळा तरी हात स्वच्छ केले पाहिजेत, अशा
सांगणाऱ्या जाहिराती आहेत... न धुतलेल्या हाताच्या एका रंध्रावर लाखो जिवाणू
बसतात, असं सांगितलं जातंय... तात्पर्य, जो वारंवार हात धुवत नाही तो
असंस्कृत... स्वच्छता हा सुंदर संस्कार. स्वच्छतेमुळे आरोग्य लाभते आणि
आरोग्यामुळे आयुष्य लाभते. स्वच्छतापुराण जसं ताणू तसं हॅंड लिक्विडच्या खपाचे
आकडेच्या आकडे दिसतील. स्वच्छतेमुळे प्रतिष्ठाही लाभते. नॅपकिनही खपतात.
शरीरालाही ते चांगलं असतं. एकीकडे स्वच्छतेसाठी प्रचार, प्रयोग चालू आहेत...
ग्रामपंचायतीपासून ते थेट जगाची कचेरी असलेल्या युनोपर्यंत... पण मध्येच हा
सिनेमा आला आणि एकदम या स्वच्छतापुराणाची वाटच लागली... घाणेरडे बना! खरं तर
आपण स्वतः जमेल त्या मार्गानं स्वच्छ राहण्याचा प्रयत्न करीत असतो...
स्वच्छतेमुळे सौंदर्य लाभतं, सौंदर्याला देवत्व लाभतं, काय काय करून आपण
स्वतःसह सारा समाज स्वच्छतेकडं नेत होतो आणि एकदम घाणेरडं होण्याचा मंत्र
कोणीतरी पडद्यावरून देऊ लागलं... हा सिनेमा पाहून आलेल्या तरुणांच्या
प्रतिक्रियाही ऐकण्यासारख्या आहेत. "अरे मैंने डर्टी देख लिया। बहुत अच्छा
है... डर्टी देखो यार' वगैरे वगैरे...' एके काळी डर्टी शब्द उच्चारताना संकोच
वाटायचा आणि आता हा शब्द जणू समाजमान्य आणि संस्कारमान्य बनवला जातोय...
निगेटिव्हकडून पॉझिटिव्हकडं जाण्याऐवजी निगेटिव्हकडून निगेटिव्हकडं जाण्याचा
म्हणजेच घाणीकडून घाणीकडं जाण्याचाच हा प्रकार आहे... जाहिरातीचं एक जबरदस्त
तंत्र आहे. लोकांना स्वच्छ व्हा, असं सांगितलं की ते कदाचित ऐकणार नाहीत; पण
घाणेरडं व्हा म्हटलं, की त्यांना स्वच्छतेची जाण येईल... स्वच्छ व्हायचं याचाच
अर्थ घाणमुक्त व्हायचं... स्वच्छता तेव्हाच कळते, जेव्हा पाचों उंगलियां घाणीत
अडकतात... खोटं बोला असं शिकवलं, की लोकांना खऱ्याचं महत्त्व कळू लागेल, चोरी
करा असं सांगितलं, की कष्टाचं महत्त्व कळलं आणि खून करा म्हटलं की जगण्याचं
महत्त्व कळेल... वा रे वा! काय भारी सिद्धान्त आहे, नाही? त्याचा संबंध
मूल्याशी नाही तर गल्ल्याशी आहे. गल्ला म्हणजे पैसे ठेवण्याची किंवा
वाढविण्याची जागा... गल्ला वाढविण्यासाठी मूल्यं नष्ट करण्याचा हा प्रयत्न आहे
का, असं जर कोणी विचारलं की उत्तर येईल, "काहीतरी संपल्याशिवाय काहीतरी
निर्माण होत नाही.' आपण काय संपवायला निघालो आहोत? काय शिकवायला निघालो आहोत?
उजेडाचा तिरस्कार, स्वच्छतेचा तिरस्कार, सत्याचा, मूल्याचा तिरस्कार तरी शिकवत
नाही आहोत? कोणतं हे मार्केट तयार होतंय, की जेथे डर्टी सजवून ठेवलं जातंय आणि
स्वच्छतेला लाथ घातली जातेय... एकदा कपड्यांच्या दुकानात गेलो होतो. थोड्या
वेळानं एक कुटुंब तिथं आलं. सेल्समन काय पाहिजे विचारू लागला. कुटुंबानं
आपल्यातल्या लहान मुलाला प्रथम विचारलं, ""बेटा, तुला काय हवंय?''

बेटा हसत म्हणाला, ""पप्पा, मम्मी, ये अंदर की बात है...''

त्याला अंडरवेअर हवी होती. कोठून तरी म्हणण्यापेक्षा कुठल्या तरी छोट्या
पडद्यावर त्यानं हे वाक्‍य ऐकलं असावं... पाहिलं असावं. त्याच्या उत्तरावर
सारं दुकान हसलं. आई-वडिलांना राग नाही आला. उलट "किस का बेटा है' अशा एका
स्वाभिमानी भावनेनं ते आपल्या मुलाकडे बघू लागले... त्याच्या डोक्‍यावरून हात
फिरवू लागले.

कितीतरी अशा गोष्टी सांगता येतील... प्रत्येकाकडे यापैकी काही ना काही अनुभव
असेल... कोणी बोलतं, कोणी बोलत नाही...

छोटा पडदा नुसताच बोलत नाही, तर काही गोष्टी पाठ करून घेतो... पाठ होईपर्यंत
आपला मूळ मेंदू सपाट करू लागतो. मग कधी डाग अच्छे लगते है म्हणत डागाचे, तर
कधी डर्टीचे उंचवटे मेंदूत तयार करू लागतो....सगळंच उलटं वाटू
लागलंय...ज्यांना उलटं वाटतं किंवा प्रसंगी उलट्याच होतात, तेव्हा त्यांना
घाणीचं समर्थन करणारी व्यवस्था कालबाह्य ठरवते. कुणा खानाचा डायलॉग मारते, "अब
सब डर्टी है... दुनिया डर्टी है... जिंदगी भी तो एक डर्टी है, रास्ता डर्टी
है, आदमी डर्टी है वगैरे वगैरे...' डाग ही घालवायची किंवा संपवायची गोष्ट
होती; पण ती मिरवायची झाली... "डर्टी' ही गोष्टही संपवायची होती ती आता
सजवायची झाली आहे. या सगळ्या व्यवहारातून जन्माला येणारी भाषाही मोठी मजेशीर
असते. माझा पोरगा म्हणाला, ""अरे, दोनशे रुपये दे पप्पा. थोडं डर्टी बघून
येतो...''

त्याचं ऐकून शुगर एकदम टॉपला जाण्याची वेळ आली. त्यातूनही मी म्हणालो, ""अरे,
त्याला ए सर्टिफिकेट आहे.''
यावर तो म्हणाला, ""मी एटीन प्लस आहे...''
एकूण काय, तर डर्टी पाहण्यासाठीची पात्रताही त्यानं मिळवलेली असावी.

काळ बदलतोय... पण कोणत्या अंगानं, ते महत्त्वाचं आहे. मला तर नेहमीच वाटत
आलंय, की आपण अतिशय कष्टानं जपलेलं, उपाशीपोटीही जपलेलं असं काहीतरी तो काळ
ओढून घेतोय... हिसकावून घेतोय... गमावतोय आपण काहीतरी... प्रतिकार कसा
करायचा?... एखाद्यानं एखाद्याला सांगितलं, की अमुक अमुक गोष्ट वाईट आहे, ती
बघू नकोस. तर उत्तर मिळतं, की ठीकंय. वाईट कशी आहे ती बघून घेतो. नंतर बघत
नाही. पण वाईट सारं अनुभवातूनच समजून घ्यायचं का?...

गेल्या आठवड्यात मी "एसबीआय'च्या एका ए.टी.एम.समोर उभा होतो. रांगेत उभा होतो.
आत एक परदेशी नागरिक होता. तो बाहेर आला आणि म्हणाला, ""एटीएममध्ये पैसे
नाहीत. तशी स्लिप बाहेर पडतेय. कृपा करून जाऊ नका... वेळ वाया घालवू नका.''

रांगेतल्यांनी ते ऐकलं आणि तरी ते आत निघाले ते पैसे कसे येत नाहीत, हे
पाहायला...

वाईट आपला पाठलाग करत राहणार, सावलीसारखं मागं राहणार, यात शंका नाही. प्रश्‍न
आहे तो आपण त्याला चुकवू शकतो की नाही? मला वाटतं चुकवू

*जे आवडत असत
ते कधी मिळत नसत
हिसकावून घेऊन ते आपल कधी होत नसत
प्रयत्न केला मागण्याचा पण यश मागून मिळत नसत
शेवटी नशिबात आहे तेच होते म्हणून नशीब खोटे आहे असे माणूस म्हणत नसतो
जिंकण्यासाठी प्रयत्न प्रत्तेकाकडे असतो
म्हणून प्रयत्न तो कधी सोडत नसतो .*